Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/255 K.2021/8252

2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet ve CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan; TCK’nın 89/4, 22/3, 89/3-b, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hüküm vekalet ücreti yönüyle katılan vekili tarafından, taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, sanıklar hakkında TCK'nın 174/1. maddesine aykırılık suçuna ilişkin açılmış olan kamu davası bakımından zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileceği değerlendirmesiyle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, temyize konu vekalet ücretine ilişkin talebin de açıklanması geri bırakılan hükmün fer'i niteliğinde olduğu ve bu konuda asıl karardan ayrı bir kanun yoluna başvurulamayacağı, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle, CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak suçu yönünden temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanığın izinsiz kazı yaparken patlayıcı maddeyi deliğe boşalttığı ve sıkıştırdığı sırada meydana gelen patlama nedeniyle mağdurlar ... ve ...’un yaralandıkları, ...’in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yüzde sabit izi oluşacak ve sağ göz işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak nitelikte olduğu, yine dosyada mevcut Tıp Fakültesi Hastanesinin 30.11.2011 tarihli raporuna göre mağdur ...’un yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücutta kemik kırığı oluşmadığı,

yüzde sabit iz ve duyu veya organlarından birinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi yönünden 6 ay sonra kontrol muayenesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine Gaziantep Şehitkamil Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.01.2016 tarihli raporda yaralanmaya bağlı gözde sabit iz oluştuğu ve görme keskinliğinin azaldığının belirtildiği,

mağdurların hiç birisinin sanıktan şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında, bilinçli taksir halinde TCK’nın 89/2 ve 89/3. maddeleri kapsamındaki yaralanmaların aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı göz önünde bulundurularak mağdur ...’un yaralanmasının niteliği, yüzde sabit iz oluşup oluşmadığı ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da işlevinin yitirilmesi hususunda Adli Tıp Şube Müdürlüğü ya da tam teşekküllü bir üniversite hastanesinden kati raporunun aldırılarak,

yaralanmasının nitelikli olması halinde bilinçli taksirle işlenen nitelikli yaralanmada vazgeçme hüküm doğurmayacağından sanığın eyleminin TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında, yaralanmanın maddenin 1. fıkrası kapsamında kalması halinde ise sanığın eyleminin 89/1-3b maddesi kapsamında değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasında sadece TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca ceza tayini cihetine gidilmesi gerektiği gözetilmeden tayin olunan cezada aynı Kanunun 89/3.b maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucunda 1 yıl 14 ay ay olarak eksik ceza tayin edilmesi,

3-TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,