Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2550 K.2022/3959

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” olan dava türünün “Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat” olarak yazılması, “21.12.2015” olan dava tarihinin “25.08.2015” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/23 Esas – 2013/54 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacınınkasten öldürme suçundan 24/12/2012 – 15/03/2013 tarihleri arasında 81 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında kasten öldürme suçundan eylemlerinin meşru savunma sınırları içinde kaldığı değerlendirilerek TCK'nın 25/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddesinde yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen hukuka uygunluk nedeni bulunması nedeniyle beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 02/07/2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiz ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davalının dairemizce yapılan incelemede, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 8.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faiz ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.