Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2566 K.2024/8134

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-son, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2017/10136 Esas, 2019/6396 Karar sayılı ilâmıyla ilâmıyla, temyiz aşamasında vefat eden müştekinin ölümü ile olay arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığına ilişkin araştırılma yapılmaksızın hüküm kurulması hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş,

mahkemece basit yargılama usulü hükümleri uygulanmamasına ilişkin gerekçeler açılarak, genel hükümlere göre yapılan yargılamada yine 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-son, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki taksiyle, yerleşim yeri içinde, gündüz vakti, tek yönlü sathi kaplama sokakta seyrederken, dört yönlü kavşağa geldiğinde, geri geri manevra yaptığı sırada, aracının sol arka kısımlarıyla, kavşakta karşıdan karşıya geçmekte olan 1936 doğumlu yayaya çarpmasıyla, bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve vücudunda üçüncü dereceden kırık oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; mahkemece, tam kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir 34.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,