Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2660 K.2022/475

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 13.10.2017 tarihli, 2017/2441 Esas, 2017/2288 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte olma ve hırsızlık suçlarından 28.02.2007 – 11.09.2009 tarihleri arasında 2 yıl 6 ay 14 gün gözaltında ve tutuklu kalıp, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte olma suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası alıp hırsızlık suçundan ise beraat eden davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 28.521,76 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE; dosyanın gereği için Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 24.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.