Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/27 K.2024/1580

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ile internet ortamında sosyal paylaşım sitesinde tanıştığı, katılanın sanığa çıplak resimlerini ve videolarını gönderdiği, sanığın bu fotoğraf ve videoları telefonuna kaydettiği, daha sonra sanığın katılana ile cinsel ilişki kurmaya ilişkin isteğini ilettiği, bu isteğin kabul edilmemesi sonrasında sanık ile görüşmek istemeyerek cep telefonunundan kendisine ulaşılmasını da engellemesi üzerine, katılanın kuzeni olan...'ya katılanın çıplak fotoğraflarını gönderdiği,

katılanın kendisi ile irtibata geçmemesi halinde bu fotoğrafları herkese yayacağını belirttiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 107 ve 134. maddelerindeki şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkûmiyet hükmü kurulurken temel cezanın yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Ayrıca kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326. maddesinin son cümlesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,