Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2701 K.2022/3115

2- Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan TCK’nın 106/1-1, 43/1, 62/1, CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar 3- Katılan sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK’nın 123/1, 62/1, CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince iki kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 4- Sanık ...’nin özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hüküm 5- Sanık ... hakkında hakaret suçundan TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm

Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından katılan sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...’nin beraatine ve hakaret suçundan sanık ... hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Katılan sanık ... hakkında hakaret, tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu belirtilip, katılan sanık ...’nin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi için CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın merciine gönderildiği ve Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2016 tarihli, 2016/52 değişik iş sayılı kararıyla katılan sanık ...’nin itirazının reddine karar verildiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ...’nin özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatine ve sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın uzun süre önce boşandığı eski eşi olan katılan sanık ...’nin, velayeti kendisinde olan müşterek çocukları ...’nın sağlık sorunlarına ilişkin evrakları bahane ederek, gerek sanık ...’ın iş yerindeki kurum telefonu ile cep telefonunu gerek sanık ...’ın eşi olan diğer sanık ...’nin kullanımındaki cep telefonunu ısrarla arayıp, sanıklar ... ve...’yi rahatsız etmesinden ve gün içerisinde dahi çok defa aynı konuyla ilgili olarak iletişim kurma çabasından bunalarak,

huzur ve sükunu bozulan sanık ...’nin, katılan sanık ... ile yaptıkları ve zaman zaman yanında bulunan sanık ...’ın da dahil olup, sanık ... ile katılan sanık ...’nin karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri telefon görüşmelerini, katılan sanık ...’nin bilgisi ve rızası olmaksızın kaydetmesi nedeniyle sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve sanık ... hakkında hakaret suçlarından kamu davaları açıldığı olayda;

Katılan sanık ... hakkında hakaret, tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verildiği gözetilerek yapılan incelemede:

Ses kaydının çözümüne ilişkin 02.03.2015 tarihli bilirkişi raporu, dosyada mevcut diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde; şikayete konu kayıtları, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığına ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanık ...’nin, haksız bir saldırı altında ve başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken, kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlayıp, katılan sanık ...’nin ısrarla telefonla arayarak,

kendisinin ve eşinin huzur ve sükununu bozup, eşine de hakaret ettiğine dair iddialarını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmaması nedeniyle sanık ...’nin üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatine ve sanık ... ile katılan sanık ...’nin karşılıklı olarak birbirlerine hakaret etmeleri nedeniyle sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.