Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2738 K.2021/6691

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 02.01.2017 tarihli, 2016/466 Esas, 2017/26 Karar sayılı " düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine " ilişkin kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin temyiz isteminin katılma yolu ile temyiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 15.384,26 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Davacı vekili, yokluğunda verilen hükme karşı, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davacı tarafın temyiz isteminin, esasen davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davalı tarafın kendisi açısından kesin olan hükme yönelik temyiz istemine bağlı olarak davacı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından,