Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2768 K.2021/6955

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 25.01.2017 tarihli, 2016/245 Esas, 2017/181 Karar sayılı " Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2016 tarih, 2016/13 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.035,90 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine " ilişkin karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 15.03.2016 – 24.05.2016 tarihleri arasında 2 ay 9 gün tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 8.035,90 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tazminat talebinin dayanağı olan Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/155 Esas – 2016/237 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 15.03.2016 – 24.05.2016 tarihleri arasında 2 ay 9 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.06.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 5.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama, 2.635,90 TL maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.035,90 TL maddi, 3.500 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp, ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak, 3.035,90 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.01.2017 tarihli, 2016/245 Esas, 2017/181 Karar sayılı “davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne” ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.