Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2802 K.2021/8124

Davacıların tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 11.05.2017 tarihli, 2017/1474 Esas, 2017/1610 Karar sayılı " istinaf başvurusunun esastan reddine " ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/186 Esas – 2015/373 Karar ve 2011/407 Esas – 2013/134 Karar sayılı ceza dosyaları kapsamında, davacıların kasten yaralama suçundan 25.02.2011 – 20.03.2013 tarihleri arasında 2 yıl 23 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatlerine ve mahkumiyetlerine hükmedildiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacıların yapılacak hesaplama ile ortaya çıkacak miktarlar üzerinden maddi, 50.000’er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, davacı ... hakkında kasten yaralama suçundan 1 yıl 3 ay hapis, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile mahkumiyete ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

davacı ... hakkında kasten yaralama suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle, davacıların tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi üzerine davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

İncelenen dosya kapsamına göre; davacıların kasten yaralama suçundan 25.02.2011 tarihinde gözaltına alındıkları ve 27.02.2011 tarihinde Gaziosmanpaşa 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/36 sayılı sorgu ve müzekkeresi ile tutuklandıkları, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/407 Esas sayılı dosyası ile davacılar hakkında dava açıldığı ve 2013/134 sayılı karar ile davacı ... hakkında.

Hacire ...'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53, 63. maddeler uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 52. maddeler uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Zülküf ...'e karşı yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 29, 62, 52. maddeler uyarınca 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar vermek suçundan TCK'nın 151/1, 62, 52. maddeler uyarınca 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Feride ..., Sıdıka ..., Hanefi ..., ...'a karşı yaralama suçundan açılan davada yeterli delil bulunmadığından ayrı ayrı beraatine karar verildiği, davacı ... hakkında ise aynı dava dosyasında. Zülküf ...'e karşı yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62, 53, 63 maddeler uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar vermek suçundan TCK'nın 151, 62, 52. maddeler uyarınca 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davadan beraatine, Feride ..., Sıdıka ..., Hanefi ..., ...'a karşı yaralama suçundan açılan davada yeterli delil bulunmadığından ayrı ayrı beraatine karar verildiği ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.03.2015 tarih, 2014/5477 Esas, 2015/1590 Karar sayılı ilamı ile davacı ... hakkındaki Hacire ...'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53, 63. maddeler uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 52. maddeler uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü ile davacı ... hakkındaki Zülküf ...'e karşı yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62, 53, 63 maddeler uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ilişkin mahkumiyet hükümlerinin bozulduğu, diğer mahkumiyet ve beraat hükümlerinin temyiz isteminin reddi ve onama kararı ile kesinleştiği, bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/186 Esas – 2015/373 Karar sayılı kararı ile davacı ... hakkında.

Hacire ...'e karşı kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53, 63. maddeler uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 52 maddeler uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezasına hükmedildiği ve CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve 16.11.2015 tarihinde kesinleştiği, davacı ... hakkında Zülküf ...'e karşı yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62, 53, 63. maddeler uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği ve hükmün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.06.2017 tarih,

2016/2168 Esas, 2017/2317 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği görülmekle, davacıların tazminat isteme koşullarının oluşmadığına ilişkin yerel mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'nin 11.05.2017 tarihli, 2017/1474 Esas, 2017/1610 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.