Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2823 K.2022/4282

Kasten yaralama suçu bakımından CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ve beraatine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mağdur zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup,

sanık müdafii 09.02.2016 havale tarihli süre tutum dilekçesinin sonuç ve istem bölümünde sanık hakkında verilen kararı temyiz ettiğini bildirmesinin ardından 11.04.2016 havale tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesinde sanık hakkında taksirle yaralama suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmü yanında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünü de vekalet ücretine hükmdilmesi gerektiğinden bahisle temyiz ettiği; ancak, 19.06.2019 tarihli tebliğnamede sanık müdafinin beraat hükmüne yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından;