Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2896 K.2025/237

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın vukuunda sanığın kusurunun bulunmadığına, müteveffanın kendi kusurlu eylemlerinin kazaya neden olduğuna, çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, haksız ve yersiz surette teşdit uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Olay tarihinde Bulanık İlçesi baraj mağdurlarını konut edindirme projesi kapsamında Şehitlik Mahallesinde bulunan HES 1 barajı 288 iskan konutları inşaatında taşeron şirket adına işci olan maktül ...'ın inşaatın 3. katındaki havalandırma boşluğundan 1. kattaki havalandırma boşluğu üzerine sunta ile kaplı alana düşerek ağır şekilde yaralandığı,

yapılan tedavi işlemlerine karşın olaydan 3 gün sonra kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdiği iş kazasında, şantiye şefi olan sanık ...'ın dosya kapsamında alınan 23/12/2014 tarihli İş Güvenliği uzmanlarından alınan üç kişilik heyet bilirkişi raporunda: sanık ...'in, kontrol ve denetim eksikliklerine bağlı olarak kazalının düştüğü inşaatın 3. katındaki havalandırma boşluğu üzerinde alınan güvenlik önlemlerinin sürekliliğinin sağlanmaması, havalandırma boşluğu için yüksekten düşmeyi önleyecek şekilde platform veya güvenlik ağlarının kapatılmaması,

havalandırma boşlukları önünde yüksekten düşmeyi önleyecek toplu koruma önlemlerinin (korkuluklar, bariyerler) alınmaması, kazada kişisel korumada baretlerin kullandırılmaması, mesleki tecrübelerine bakılmadan kazalıya kalıp işlerinde alınması gereken tedbirler hakkında iş güvenliği eğitiminin verilmemesi, iş güvenliği hususlarının işçilerin insifiyatifine bırakılması, iş yerinde yapılan çalışmaların gözetim ve denetimi hakkında gerekli güvenlik önlemlerinin alınarak ve uygun iş organizasyonu yapılarak sürdürülmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğunun belirtildiği,

bu şekilde gerekli eğitimleri vermeden ve zorunlu önlemleri almadan işci çalıştıran sanık ...'in meydana gelen ölüm nedeniyle asli derecede kusurlu olduğunun belirlendiği, Yerel Mahkemece, şantiye şefi olan sanık ...'ın taksir seviyesinde kusuru ile bir kişinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre, işveren sanık ... tarafından şantiye şefi olarak yetkilendirilen ...'ın yetkilendirildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin temin edilerek, yetkisinin kapsamının tespit edilmesi, işveren tarafından gerekli güvenlik önlemlerinin alınıp alınmadığı, işçilere gerekli eğitimleri verilip verilmediği, işçilere yapılan iş ile ilgili kişisel koruyucu donanım ekipmanlarının temininin sağlanıp sağlanmadığı,

iş ve sosyal güvenlik alanında çalışanların güvenliğini tehlikeye düşürecek eksikliklerin belirtildiği ya da alınması gereken önlemlerin yer verildiği bir raporun bulunup bulunmadığına ilişkin belgelerin dosya kapsamında mevcut olmadığı ve buna ilişkin yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamında gerekli araştırmaların yapılıp, işveren vekili olarak kabul edilen şantiye şefi sanık ...'ın sorumluluğunu belirleyecek belgelerin temininden sonra sorumluların kusurlarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve kuşkuya yer bırakmayacak şekilde sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken,

eksik araştırma neticesinde hüküm kurulması,

Kabule göre de; olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre, olayın meydana geldiği inşaattta şantiye şefi olan sanık ...'ın şantiyede işçisi olan ...'ın inşaatın 3. katında havalandırma boşluğundan düşerek ölmesiyle sonuçlanan iş kazasında, binaların inşaatının çok tehlikeli sınıfta yer aldığı,

ayrıca Tehlikeli ve Çok tehlikeli İşlerde Çalıştırılacakların Mesleki Eğitimlerine dair Yönetmelikte de yapı işlerinde çalışacakların mesleki eğitim almalarının zorunlu olduğu düzenlemelerine yer verilmesine karşın işveren vekili sıfatında yetkilendirilen şantiye şefi sanık ... tarafından kontrol ve denetim eksikliğine bağlı olarak kazalının düştüğü inşaatın 3. katındaki havalandırma boşluğu üzerinde alınan güvenlik önlemlerinin sürekliliğinin sağlanmaması, havalandırma boşluğu içinin yüksekten düşmeyi önleyecek şekilde platform veya güvenlik ağları/filerle ile kapatılmaması,

havalandırma boşluğlu önününde yüksekten düşmeyi önleyecek toplu koruma önlemlerinin (korkuluklar, bariyerler vb.) alınmaması, kazalıya kişisel koruyucu donanım olarak baret verilerek kullandırılmaması, mesleki tecrübelerine bakılmadan kazayla kalıp işlerinde işçilerin inisiyatifine bırakılması, işyeri ortamında yapılan çalışmaların gözetim ve denetimin sorumluluğunu yerine getirmemesi nedeniyle dosyada mevcut bilirkişi raporlarındaki tespitlerden anlaşılacağı üzerine,

sanığın çok tehlikeli işlerden sayıların binaların inşaatı faaliyeti sırasında meydana gelen kazayı öngörebilmesine rağmen gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin mahkeme tarafından kabulü karşısında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğu gözetilmeyerek, eksik ceza tayini yapılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bulanık Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,