Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/298 K.2024/5710

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.05.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip denetim süresi içinde 05.06.2015 tarihinde kasıtlı suç işlemesi üzerine verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine ihbar üzerine Yerel Mahkemece CMK'nın 231/11.

Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın olayın meydana gelmesinde kusurunun olmadığına, sanık hakkında açıklanan hükmün seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

03.10.2012 günü saat 11.30 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonet ile Milas istikametinden İnönü bulvarını takiben Yatağan istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde seyir yönüne göre sağ taraftan sol tarafa geçmek üzere kaplamaya giren yaya ...’ya çarpması neticesi yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında;

bu kazanın oluşumunda sürücü ...’ın 2918 sayılı KTK’nın 84.maddesinde yer alan 52/1-b.maddesi uyarınca aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiğinin belirlendiği, soruşturma aşamasında trafik bilirkişisinden alınan 10.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda; sürücü ...’ın 2918 sayılı Kanunun 52/1-b.maddesi gereğince araçların hızlarını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiğinden ikinci derecede kusurlu olduğu belirlendiği,

Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 08.04.2013 tarihli adli raporda; sanık sürücü sevk ve yönetimindeki kamyonet ile olay mahalline gelmeden evvel, her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de mahallin meskun olduğunu dikkate alarak her an bir yayanın yola girebileceğini ön görerek, yayaya karşı aldığı tedbirde etkili olabilmesi adına hızını mahal şartları hız limitine göre ayarlaması,

görüş alanını ”yaya trafiği itibariyle” gerektiği şekilde kontrol ederek teyakkuzla seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, seyrine göre sağ taraftan yola giren yayayı yeterli mesafeden görmüş olmasına rağmen sahip olduğu hız nedeniyle aldığı fren tedbirinde aracını durduramayıp yayaya çarpmış olup olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla tali derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece adli tıptan alınan rapor doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. ve 5271 sayılı Kanunun 34.maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı Kanunun 308/7.maddesi ve 5271 sayılı Kanunun 289/1-g.maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır.

Ayrıca CMK'nın 230.maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, Ceza Kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkûmiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur.

Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir.

Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, incelenen dosya kapsamında; bu ilkelere uyulmadan sanığa atılı suçun ne olduğu ve sübut delilleri irdelenmeksizin yalnızca hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğuna yönelik tartışma içerir; ancak delil tartışılması içermeyen kararla, gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükmün kurulması,

Hukuka aykırı olup, başkaca yönleri incelenmeyen Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,