Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3044 K.2022/5083

Davanın reddine ilişkin hükme yönelik, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.05.2017 tarihli, 2016/267 Esas, 2017/1228 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili, davalı vekili ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Davacı vekilinin temyiz istemine ilişkin tebligatın 21.08.2017 tarihinde davalıya usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, davalı vekilinin ise 31.10.2017 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, her ne kadar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli, 2016/267 Esas, 2017/1228 sayılı kararı davalıya tebliğ edilmemişse de, davacı vekilinin temyiz isteminin tebliği ile dosyanın karara çıktığını öğrendiği anlaşılan davalı tarafın, katılma yollu temyiz süresini de kaçırmış olduğu, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE;

B- Davacı vekilinin ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı temyiz isteminin incelenmesinde;

5320 sayılı Kanunun 6/1. maddesine göre, davacının tazminat talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141. - 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanacağı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 142/7. maddesi gereğince davacı ile davalı vekili duruşmadan haberdar edilerek, Cumhuriyet savcısının da katılımıyla duruşma yapılarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle CMK’nın 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.05.2017 tarihli, 2016/267Esas, 2017/1228 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA;