Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3177 K.2021/7495

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Katılan ...’nın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Katılanın yokluğunda verilen kararın kendisine 04/05/2021 günü tebliğ edilmesinin ardından katılanın, kararı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 27/05/2021 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

(II)Sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Her ne kadar katılan vekilinin 27.05.2021 havle tarihli dilekçesinin başlık kısmında tebliğnameye yönelik cevap dilekçesi olduğundan bahsedilmiş ise de; dilekçenin sonuç kısmında kararın sanık aleyhine bozulmasının talep edildiği ve temyiz dilekçesinin katılana 21.05.2021 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra 7 günlük temyiz süresi içerisinde dilekçe sunulduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin dilekçesinin temyiz talebi kabul edilerek yapılan incelemede,

Katılan ...’ın idaresindeki araçla gündüzün meskun mahaldeki bölünmüş yoldan seyri sırasında kaza mahalli olan dört yönlü dönel kavşaktan sola dönmek suretiyle bölünmüş yolun diğer istikametine gitmek istediği ancak; yol yapım çalışması nedeniyle bölünmüş yolun katılanın dönmek istediği kısmının henüz inşa aşamasında olduğu ve bölünmüş yapımı tamamlanan kısmından trafiğin çift yönlü olarak sağlandığı ve buna dair bir işaretlemenin de bulunmaması nedeniyle ada etrafından sola dönemeyeceğini anlayan katılanın, yol içinde bir anlık tereddüt yaşaması nedeniyle duraksadığı,

bu sırada yol üzerinde solundan düz şekilde seyrederek kavşağa giren hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... idaresindeki kamyonun 17 metre fren iziyle kendisine solundan çarpması sonucu aracında bulunan oğlunun hayatını kaybettiği, geçici raporlarına göre kendisinin kot kırıkları olacak ve hayati tehlike geçirecek, eşi olan katılan ...’nin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, ...

Büyükşehir Belediyesinde yol yapım işleri şube müdürü olarak görev yapan sanık ...’ın yol yapımı sebebiyle çift yönlü olarak kullanılan bölünmüş yola dair işaretlemelerin bulunmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu olayda, ceza miktarı bakımından ve TCK’nın 50-4. maddesinin uygulanmaması bakımından mahkemenin kabul takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki cezanın fazla olduğu ile TCK’nın 50/1. maddesinin uygulanmamasına yönelik yeterli gerekçe bulunmadığından bahisle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.