Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3196 K.2021/7120

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/08/2020 tarihli ve 2020/38278 soruşturma 2020/24026 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/5380 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, meçhul şüphelinin sevk ve idaresindeki araç ile geriye doğru manevra yaparken mağdur ...'e çarpması sonucu mağdurun yaralandığı, yaralanma durumuna ilişkin 30/09/2019 tarihinde geçici hekim raporu düzenlenen ve kesin rapor temin edilmeyen olayda, şüpheli hakkında şikayet süresi geçtiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır.

Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre, somut olayda müştekinin yaralanması bakımından kesin doktor raporu aldırılıp yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında sayılan nitelikli yaralanma hallerine uyup uymadığı belirlendikten sonra şüphelinin hukuki durumu değerlendirilmesi yapılarak,

kesin rapora göre yaralanmanın 89/1. madde kapsamında kalması halinde şikayet yokluğu nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, zira yaralanmanın aynı maddenin 2. veya 3. fıkralarına göre nitelikli olması halinde soruşturmanın şikayete bağlı olup olmadığının belirlenmesi için olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığın araştırılması gerekeceği, soruşturma dosya kapsamında ise yalnızca geçici hekim raporunun bulunduğu nazara alındığında, müştekinin ifadesinin alınarak, tarafların kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alındıktan sonra,

yukarıda belirtildiği üzere müştekiye ait kesin adli raporun da temin edilmesinden sonra şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08/03/2021 gün ve 94660652-105-27-2463-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'in 08/05/2020 tarihli şikayet dilekçesi içeriğine göre, 30/09/2019 müştekinin Yeditepe İlkokulu önünde yaya olarak yürüdüğü sırada sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen öğrenci servis aracının geri manevra yaptığı ve müştekiye çarptığı, yeni müşteki tarafından dosyaya sunulan Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi evraklarına göre "sağ dirsek radius bayı fraktürü" oluşacak şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05/08/2020 tarihinde “başvurunun olay tarihinden yasal süresi geçtikten sonra yapılması nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına” dair karar verdiği, müşteki vekilinin 24/09/2020 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair verilen karara itiraz ettiği, Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/5380 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği olayda;

Taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, mevcut olay kapsamında müştekinin dosyaya eklediği raporlara göre nitelikli şekilde yaralandığı görülmekle, olayda bilinçli taksirin gerçekleşmesi halinde eylemin şikayete bağlı olmayacağı da anlaşıldığından, Cumhuriyet savcılığınca, öncelikli olarak müştekinin beyanının alınması, kazanın meydana geldiği yerde gerekli görgü tespit ve araştırma tutanaklarının düzenlenerek, tespit edilecek kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurulması,

okul ve çevresinde bulunan kamera kayıtlarının incelenmesi, sanığın tespit edilmeye çalışılması ve müştekinin kati raporunun dosyaya eklenerek ortaya çıkacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/08/2020 tarihli ve 2020/38278 soruşturma 2020/24026 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği anlaşıldığından,

anılan karara karşı yapılan itirazın belirtilen şekilde inceleme yapılmasından sonra sonuçlandırılması yerine reddine ilişkin Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/5380 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,