Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/32 K.2021/6084

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile Malkara ilçesi çevre yolundan gelerek Hayrabolu yönüne gitmek isterken ışıklı kavşağı ters yönden karşı şeride geçip ilerlediği esnada Hayrabolu yönünden gelerek doğru ve kendi şeridinde giden katılan ...’in idaresindeki kamyonet ile karşılıklı çarpıştığı, kaza nedeniyle katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın 140 promil alkollü vaziyette araç kullandığının ve kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan iki ihlalin (alkol miktarı, ters yöne girme) bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan 1/3 oranda artırılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

1-Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,