Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3737 K.2022/4471

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin yüzüne karşı 30.09.2020 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 23.11.2020 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

B-Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde gece vakti aydınlatmanın olmadığı, iki yönlü, devamlı şerit çizgisi bulunan yolda seyir halindeyken karşı yön şeridine girmesi ve karşı istikametten gelmekte olan ölen idaresindeki motosiklete aracının sağ ön kısmıyla şerit ihlali yaparak çarptığı ve motosiklet sürücüsünün ölümüne asli kusurlu olarak sebep olduğu olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

2-Sanık hakkında TCK’nın 85/1. maddesi gereğince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması sırasında hesaplama hatası yapılarak 3 yıl 4 ay yerine 2 yıl 16 ay olarak, devamında ise belirlenen cezada TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapıldığı sırada “2 yıl 9 ay 10 gün” olarak belirlenmesi gereken cezanın 1 yıl 21 ay 10 gün olarak hesaplanması suretiyle cezanın 20.100 TL olarak tayin edilmesi,

3-Mut Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih ve 2014/898 Esas, 2015/600 Karar sayılı, sanığın TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince neticeten 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK'un 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 15.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün (2) numaralı bendinde yer alan “2 yıl 16 ay” ibaresinin çıkarılarak yerine “3 yıl 4 ay”, (3) numaralı bendinde yer alan “1 yıl 21 ay 10 gün” ibaresi çıkarılarak yerine “2 yıl 9 ay 10 gün” ibarelerinin yazılması ve hükmün adli para cezasına çevrilmesin ilişkin (5) numaralı bendi ile “Bir önceki kararın sanık lehine temyiz edildiği anlaşıldığından, kazanılmış hakkı ve aleyhe bozma yasağı gözetilerek 1412 S. CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca bir önceki karar gibi.

SANIĞIN NETİCETEN 15.200,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklindeki (6) numaralı bendin hükümden çıkarılarak yerine “Mut Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih ve 2014/898 Esas, 2015/600 Karar sayılı hükmünün sadece sanık müdafii tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak,