Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3789 K.2022/1676

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 19.02.2020 tarihli, 2019/797 Esas, 2020/355 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/294 Esas – 2016/241 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütü üyeliği suçundan 27.04.2009 – 30.07.2009 tarihleri arasında 3 ay 3 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 05.09.2011 – 11.02.2015 tarihleri arasında 3 yıl 5 ay 6 gün hükümlü olarak kalıp infazın durdurulması üzerine yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.10.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 200.000 TL maddi, 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 41.979 TL maddi, 570.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının istinaf talebinin süresi geçtiği gerekçesi ile usulden reddine,

davalı vekilinin istinaf talebi için ise manevi tazminatın 250.000 TL’ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, davacı vekili tarafından istinaf talebinin usulden reddi kararına karşı yapmış olduğu itiraz üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 16.04.2018 tarih,

2018/31 değişik iş sayılı kararı ile davacı vekilinin itirazının kabulü ile istinaf başvurusunun usulden reddine dair kararın kaldırılmasına karar verildiğinin görülmesi nedeniyle davacının istinaf talebi ile ilgili olarak inceleme yapılması gerektiği gerekçesi ile sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi maddi tazminatın 46.681,16 TL’ye yükseltilmesi, manevi tazminatın 140.000 TL’ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna ilişkin tüm, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

2- Maddi tazminatın, davacının gözaltı, tutuklu ve hükümlü kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’33.999,57” TL yerine, hatalı hesaplama ile bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’46.681,16’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 19.02.2020 tarihli, 2019/797 Esas, 2020/355 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA;