Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3798 K.2022/4750

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 30.06.2017 tarihli, 2017/2038 Esas, 2017/2231 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Siirt Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/65 Esas – 2013/125 Karar sayılı ve 2017/13 Esas – 2017/325 Karar sayılı ceza dosyaları kapsamında, davacının rüşvet ve teşekkül halinde akaryakıt kaçakçılığı suçlarından 25.06.2005 – 21.02.2006 tarihleri arasında 241 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 2012/65 Esas – 2013/125 Karar sayılı dosyada yapılan yargılama sonunda rüşvet suçundan davacının beraatine, 2017/13 Esas – 2017/325 Karar dosyada yapılan yargılama sonunda akaryakıt kaçakçılığı suçundan ise zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine hükmedildiği,

beraat hükmünün 27.05.2016 tarihinde, düşme kararının ise 01.04.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmakla;

Davacının 10.000 TL maddi, 90.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece tazminata konu davanın derdest olduğu gerekçesi ile davanın reddine hükmedilmesi neticesinde davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce UYAP üzerinden yapılan kontrolde, tazminata konu dava dosyasında, davacı hakkında teşekkül halinde akaryakıt kaçakçılığı suçundan yürütülen davanın temyiz aşamasında 29.11.2017 tarihinde zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, kararın 01.04.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olmakla;

5271 sayılı sayılı CMK'nın 144/1-c maddesinde genel veya özel af, şikâyetten vazgeçme, uzlaşma gibi nedenlerle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilen veya kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülen kişilerin tazminat isteyemeyeceğinin belirtildiği, tazminat istemeyecek hallerin belirlenmesine ilişkin nedenlerin niteliği dikkate alındığında, bu hallerin, suçun işlenmesi sonrası değişen taraf iradelerine ya da devletin tasarruflarına dayalı olarak, sanığa ceza verilmemesini öngören kurumlar olduğu,

belirtilen maddede, zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi halinde, tazminat istenemeyeceğine dair açık bir düzenleme bulunmadığı gibi dava zamanaşımı süresinin dolması halinde düşme kararı verilmesi durumunda, bu hususun, dosyanın tarafı olan sanığın eylemlerinden kaynaklanmaması halinde, haksız yere gözaltında veya tutuklu kalan taraf lehine uğranıldığı iddia edilen maddi ve manevi zarar için makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetildiğinde, tutuklu kaldığı halde beraatine karar verilen kişiler hakkında takdir edilen manevi tazminat miktarı kadar olmasa da,

davacı lehine uğranıldığı iddia edilen zarara ilişkin makul bir maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmekle, davanın reddine dair yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 30.06.2017 tarihli, 2017/2038 Esas, 2017/2231 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA;