Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4170 K.2021/6570

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/11/2020 tarihli ve 2020/11130 soruşturma, 2020/3131 esas, 2020/494 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanık ...'in, anılan Kanunun 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/4. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası cezalandırılmasına dair Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli ve 2020/780 esas, 2020/777 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 250/9. maddesinde yer alan, "Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet başsavcılığına gönderir. Mazeretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Sanık hakkında Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/11/2020 tarihli ve 2020/11130 soruşturma, 2020/3131 esas, 2020/494 sayılı talepnamede, sanığın 5237 sayılı Kanunun 179/2 ve 5271 sayılı Kanunun 250/4. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmesine rağmen, Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 179/2 ve 5271 sayılı Kanunun 250/4. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek anılan talepnameden farklı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/04/2021 gün ve 94660652-105-17-3656-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2021 tarih ve 2021/52512 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/11/2020 tarihli ve 2020/11130 soruşturma, 2020/3131 esas, 2020/494 sayılı talepnamede şüphelinin 5237 sayılı Kanunun 179/3-2 ve 5271 sayılı Kanunun 250/4. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/55 Esas 2018/231 sayılı hapis cezasına ilişkin kararının tekerrüre esas teşkil ettiği,bu sebeple cezasının TCK’nın 58/6-7 maddeleri gereğince mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin talep edildiği,

mahkemece talepnamenin kabul edilmesine rağmen Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 179/2 ve 5271 sayılı Kanunun 250/4. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/845 esas 2012/1856 sayılı kararının tekerrüre esas teşkil ettiğinden cezasının TCK’nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

mahkemece sanık hakkında talepnameden farklı olarak eksik ceza tayinine gidilmesinin yanında, sanığın sabıka kaydında bulunmayan bir ilamın tekerrüre esas alındığı anlaşılarak, mahkemenin talepnameden farklı karar vermesinde isabet görülmemiş olup;