Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4175 K.2022/417

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. 62/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri geregince 1 ay 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/476 esas, 2021/66 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi geregince belirlenen 3 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim neticesinde 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine müteakip, tespit edilen hapis cezasından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında yapılan indirim sonucunda netice cezanın 1 ay 26 gün hapis cezası olması gerekirken, 1 ay 26 gün adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunarak infazda tereddüte yol açacak şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın neticeten 1 ay 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, adli para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılmayarak hüküm neticelendirilmiş ise de, 5237 sayılı Kanunun 332. maddesinde yer alan "(1) Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı. kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.

(3) Kararda adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

(4) Hakim ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörten az olamaz.

Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki düzenleme karşısında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın kararda ayrı ayrı gösterilmediği gibi, ekonomik ve şahsi haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adli para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği,

taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adli para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun da sanığa ihtar edilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/476 esas, 2021/66 sayılı kararının bozulması lüzumu ...

Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13/04/2021 gün ve 94660652-105-06-5297-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında kurulan hükümde, tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın kararda ayrı ayrı gösterilmemesi ve adli para cezasının ödenmemesi halinde sanığın karşılaşabileceği muhtemel durumların ihtar edilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla,

olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasası’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bu yönde bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Ankarar 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/476 esas, 2021/66 sayılı kararına yönelik bu konudaki kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Basit yargılama usulü tercih edilerek sanık hakkında yapılan yargılamada, TCK’nın 179/3-2, 61/1. maddeleri uygulanmak suretiyle 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra 5271 sayılı Kanunu’nun 251/3. maddesi uyarınca ¼ oaranında indirim yapılması sırasında sanık hakkında 1 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 1 ay 26 gün adli para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup ,