Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4256 K.2022/4878

Davanın reddine yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 20.11.2017 tarihli, 2017/1935 Esas, 2017/1915 Karar sayılı "Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2017 tarih, 2016/220 Esas, 2017/85 sayılı kararının kaldırılarak davacının tazminat talebinin reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kasten öldürme suçlarından 25/02/2014-07/11/2014 tarihleri arasında 255 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının kasten öldürme suçundan beraatine, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ise 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine ve CMK’nın 231/5. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen davacının, 12.650 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 7.297,03 TL maddi,

8.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine hükmün sadece davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın reddine hükmedilmiş olup,

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve davacının reddedilen tazminat miktarının 15.297,03 TL olması nedeniyle hükmün davacı açısından kesin oluğu görülmekle;