KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/4331 E., 2021/7159 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dava konusu yerin, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 05/01/2000 tarih ve 9065 sayılı kararı ile tescilli antik yapı kalıntısının koruma alanı içerisinde ve Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15/08/2001 tarih ve 561 sayılı kararı ile tescilli 2. derece doğal sit alanında kaldığının anlaşılması karşısında, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın suçtan zarar görmediği ve davaya katılma hakkı bulunmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddini talep eden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
1- Şikayetçi Milas Orman İşletme Şefliği vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında;
“dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;
şikayetçi Milas Orman İşletme Şefliği’nin, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/4331, K. 2021/7159, 21 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama