Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4375 K.2021/7579

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, mahkemece direnildiği ve Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarih 2017/12-269 esas ve 2019/20 karar sayılı ilamı ile direnme hükmünün incelendiği anlaşılmakla;

CMK'nın 251. ve devamı maddeleri incelendiğinde, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama hususunun hakimin tercihine bırakıldığı anlaşılmakla, Dairemizin bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sırasında her ne kadar mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmama gerekçesi gösterilmemiş ise de, Dairemizce, bu durum zimni ret olarak değerlendirilerek, dosya incelendi:

Sanık ...’ın, idaresindeki aracı ile meskun mahalde, gündüz vakti, tek yönlü, iki şeritli, hafif eğimli yolda,... idaresindeki araç ile yarıştığı sırada...'in idaresindeki aracı geçmek için sağ şeride geçiş yaptığında, ... idaresindeki kamyona arkadan çarpması sonucu, sanık ...'nin idaresindeki otomobilde bulunan katılanın uzuv işlev yitimi olacak şekilde yaralanması şeklinde meydana gelen olayda,

Ceza Genel Kurul kararına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,