Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4396 K.2022/1428

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmasının yanında, ayrıca maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’2.759,31’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’2.500’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, eksik maddi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Tazminat davasının dayanağı olan Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1012 Esas, 2014/923 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının dolandırıcılık suçundan 30.08.2014 - 02.12.2014 tarihleri arasında 94 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.02.2015 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 2.500 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacı hakkında Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1012 E - 2014/923 K sayılı dosyasında yargılama yapılarak 30/12/2014 tarihinde beraat kararı verildiği, verilen beraat hükmünün henüz kesinleşmediğinden bahisle mahkemece kesinleştirme işlemlerinin yapılmadığı, davaya ilişkin usulü eksiklik bulunduğu ve bu hususun tamamlanamadığı anlaşılmakla dava dilekçesinin CMK'nın 142/4 maddesi gereğince reddine karar verilmesi üzerine.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde; incelenen dosya kapsamına göre, dava açıldığında ve hüküm kurulduğunda henüz dava açma süresi başlamamış ise de, açılan davanın temyiz incelemesi sırasında, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, tazminat davasına konu dayanak kararın kesinleştiği, dolayısıyla hükmün kesinleşmesine ilişkin dava şartının yargılama aşamasında gerçekleştiği anlaşıldığından, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasa'nın 141/son maddesi hükmü uyarınca yargılamaya devamla, bir karar verilmesi gerektiği bu kapsamda;

davaya dayanak olan Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1012 esas, 2014/923 karar sayı ve 30/12/2014 tarihli beraat hükmüne dair kesinleşme şerhinin Yargıtay denetimine olanak verecek okunaklı şekilde aslı ya da onaylı örneği dosya içine alınarak, kesinleşme şerhinde belirtilen kesinleşme tarihinin doğru olup olmadığı, beraat hükmünün davacı (sanık) yönünden hangi tarihte kesinleştiği, 17/04/2015 tarihinde açılan tazminat davasının süresinde açılıp açılmadığının tayin ve tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp.

2.500 TL maddi, 4.000 TL manevi tazminatın tahliye tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.