Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4483 K.2022/3079

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile saat 13:00 sıralarında, hız limitinin 50 km/saat olduğu meskun mahalde seyir halinde iken, olay yeri kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde, seyrine göre sağ taraftan kavşağa giren motosiklet sürücüsünün sanığın aracının sağ arka teker kısmından çarptığı ve motosiklet üzerindeki yolcu olan bir kişinin öldüğü, sürücünün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonucu alınan 07.09.2020 tarihli bilirkişi raporu ve 18.12.2020 tarihli ATK raporuna göre;

kazanın sanık sürücünün sağından gelmekte olan katılan idaresindeki araca ilk geçiş hakkını vermeden kavşağa girmesi, katılan sürücünün de kavşağa tedbirsiz bir şekilde gelmesi sonucu meydana geldiği, olayda sanığın asli kusurlu, katılanın tali kusurlu olduğu yönündeki görüş ve mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, motosikletin kavşağa gelmeden devrildiği ve sürüklenerek sanığın aracının arka tekerine çarptığı olayda, sanığın kusurunun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 esas 2020/154 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan failin güttüğü amaç ve saik gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,