Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4536 K.2022/4746

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 15.03.2018 tarihli, 2018/628 E. 2018/848 K. sayılı "Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2017 tarih, 2017/361 Esas, 2017/440 Karar sayılı kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin reddine " ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/65 Esas – 2017/129 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 13.12.2016 – 21.02.2017 tarihleri arasında 70 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükme karşı istinaf talebinde bulunulmasına rağmen beraat hükmünün sehven 28.04.2017 tarihinde kesinleştirildiği,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde beraat hükmünün kaldırılarak davacının (sanığın) 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine hükmedildiği, hükmün Yargıtay 10. Ceza Dairesi tarafından onararak 06.03.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 15.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 5.925,37 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili, davalı vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak, davacının tutuklama talebiyle çıkarıldığı mahkemede uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunu işlediği ikrarı üzerine tutuklandığı gerekçesi ile tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş olup,

Davacının tutuklamaya esas dosyada mahkumiyetine hükmedildiği ve tutukluluk süresinin de verilen mahkumiyet hükmünün bihakkın tahliyesinden az olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekmekte ise de, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi verilen davanın reddine dair karar sonucu itibari ile doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarihli, 2018/628 Esas, 2018/848 Karar sayılı “davacının tazminat talebinin reddine” ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.