Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4793 K.2022/6601

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/188 Esas – 2015/143 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs suçundan 19.08.2011 – 19.06.2014 tarihleri arasında 1035 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.06.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu;

Davacının 300.000,00 TL maddi, 800.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, İlk Derece Mahkemesince 24.388,42 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince davacı hakkında manevi tazminata hükmedilmeden yalnızca maddi tazminat talebinin reddine hükmedildiği,

bu kararın temyizi neticesinde Dairemizce yapılan incelemede önceki bozma ilamımızla manevi tazminata yönelik hükmün açıkça onanmasına karar verilmedikçe kesinleşmeyeceği ancak bu hususta her zaman hüküm kurulabileceği kaydı düşülerek maddi tazminat talebinin reddine yönelik hükmün yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı sonrası hakkında hüküm kurulmayan manevi tazminata yönelik inceleme yapılarak,

250.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.