Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4838 K.2021/8802

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23:18 sıralarında, sanık sürücü ...’in sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti meskun mahalde, 7 metre genişliğinde iki şeritli eğimli asfalt kaplama yolda, ters istikamette yavaş sayılamayacak bir hızla geri manevra yaptığı esnada seyir istikametine göre sol tarafından, orta ayırıcı bulunan yaya geçiş yolundan kaplamaya girerek,

yolun karşısına geçmek isteyen katılan yayalara aracının sol arka köşe kısmıyla çarpması neticesi, katılan ...’nin hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 4. derecede birden fazla kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan ...’nin ise, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanığın aracı geri manevrayla yavaş sayılamayacak bir hızla ve ters istikamette kontrolsüz şekilde yönlendirdiği ve çarpmadan 10 metre sonra durabildiği dikkate alınarak, mahkemece sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı anlaşılarak yapılan incelemede;

TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması konusunda sanığa ek savunma hakkı verilmemesi, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sırasında, 21/07/2019 tarihinde sanığın alınan beyanında bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmuş olması karşısında, sonuç cezaya etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılırken, sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.