Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4912 K.2022/2315

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/87 Karar sayılı hükmü, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2018/142-342 sayılı hükmü ile sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, hükme yönelik istinaf istemi üzerine inceleme yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından 03.04.2019 tarihli ve 2018/5564-2019/1023 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 07.10.2020 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmesi akabinde, ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu kurulan hükmün sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine CMK'nın 307/3. maddesi gereğince dosya Dairemize gönderilerek yapılan incelemede:

Dairemizin bozma ilamında açıklandığı üzere; olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, aracının ön sağ yolcu koltuğunda altı aylık oğlu bulunduğu halde, iki yönlü ve aydınlatması bulunmayan cadde üzerinde seyirle geldiği ışıksız T kavşak mahallinde,

karşı istikametten gelen trafiğin kullandığı yol bölümüne girerek karşı istikametten gelen otomobilin önüne kendi aracının sağ önü ile çarpması şeklinde meydana gelen ve asli kusurlu eylemi ile aracında bulunan 6 aylık olan oğlu ile karşı araçta bulunan 6 aylık hamile ...'ın ölümü ve kendisinden şikayetçi olan bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olay sonrası yapılan ölçümde 228,3 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında; taksirle öldürme suçundan tayin edilen temel ceza miktarında ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik görülmeyerek;