Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5033 K.2021/8254

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 2017/5615 E. - 2020/3085 K. sayılı bozma ilamı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de, Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 25.06.1992 tarih 1188 sayılı kararı ile 3. Derece arkeolojik sit alanında bulunan kiraladığı taşınmaza 10-15 cm çapında 4-5 metre uzunluğunda 12 adet demir direk diktiği ve demir direklerin toprakla birleştiği yerlerde sağlamlaştırmak amacıyla beton döktüğü, demir merdiven yaptığı iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak;

sanığın aşamalardaki savunmasında suça konu yeri pazar yeri olarak kullanmak amacıyla ...’dan kiraladığını, kendisine söz konusu yerin sit alanı olduğuna dair bilgi verilmediği ve kira sözleşmesinde de bu konuda bir açıklama olmadığını, dolayısıyla diktiği direkler için izin alınması gerektiğini bilmediğini belirttiği, sanığın savunmasının tanık ...’nun beyanıyla doğrulandığı gibi dosya kapsamında bulunan kira sözleşmesinde de suça konu yerin sit alanında kaldığına dair herhangi bir ifadenin yer almadığı,

bozma ilamı doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporlarıyla suça konu izinsiz müdahalelerin kaldırılmış olduğunun tespit edildiği dikkate alınarak suç kastı bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya kapsamında; atılı suç yönünden manevi unsurun oluşmadığının belirlenmesi karşısında, sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü tesisi yerine, aynı maddenin 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) bendinde yer alan “ yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanığın üzerine atılı suç yönünden manevi unsurun oluşmadığı anlaşılmakla CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA.