Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5068 K.2022/7649

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına eylemli uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

Olay anında 128 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki otomobille yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, hız limitinin 50 km/s olduğu, düz, eğimsiz, aydınlatmalı yolda gece vakti seyir halindeyken, üç yönlü (T) kavşağa geldiğinde kendisine hitaben yanan fasılalı kırmızı ışığı geçip sola dönüş yapmak istediği esnada, karşı istikametten gelerek düz devam etmekte olan katılanın idaresindeki otomobille çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve 5. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b-e, 62/1. maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 13 ay 10 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.