Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5125 K.2022/8372

Karar tarihi : 26/05/2021 Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve / veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada genel hükümler uyarınca yargılamanın daha sağlıklı olacağı gerekçe gösterilerek, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde karar verildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Olay günü katılanın, sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyahat halinde olduğu sırada, hızını yolun durumuna göre ayarlayamayan sanığın viraj dönüşü esnasında hatalı hareket ederek, koltukta oturan katılanın ... içerisinde düşmesine neden olduğu, kaza sonucu katılanın vücudunda 3.derecede kemik kırığı oluşacak ve duyulardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı, mahkemece hükme esas alınan 10.12.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın dönemeçli yollarda hızını azaltmak, aracın hızını yolun durumuna göre ayarlamak, ... trafiğinin seyir emniyetini ihlal etmemek şeklindeki kurallara uymaması nedeniyle tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;