Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5138 K.2021/8167

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 251. ve devamı maddeleri gözetildiğinde basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda takdirin hakime bırakıldığı ve kararın gerekçe kısmında bu hususun tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, gece vakti aydınlatmasız, meskun mahal dışı, iki şeritli iki yönlü asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile alkollü olarak seyri sırasında önünde seyreden bisiklete arkadan çarpması neticesinde bisiklet sürücüsünün 6. derece kemik kırığı ile yaralanması ile sonuçlanan ve sanığın olaydan yaklaşık 4 saat sonra yapılan alkol ölçümünde 1.43 promil alkollü olduğu olayda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullanması nedeniyle bilinçli taksirle hareket eden sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet karar verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.