Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5142 K.2022/3925

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve / veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sanığın üstün yararı gerekçe gösterilerek, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde karar verildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Olay günü saat 17:40 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde, bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kontrolsüz kavşağa geldiğinde sola dönüş yapmak istediği esnada, aracının sağ yan kısımlarıyla bölünmüş yolun karşı yönünden kavşağa giriş yapan katılanın sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu, katılanın vücudunda 1. derecede birden fazla kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, mahkemece hükme esas alınan keşfe dayalı düzenlenen 08.03.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;