Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5154 K.2025/3043

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık müdafine 23.03.2018 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karara karşı, sanık müdafinin 13.04.2018 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1-2-3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ve sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş,

sanık müdafi ve katılan vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna ve sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa verilen cezanın fazla olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

26.05.2016 günü saat 00.10 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın olduğu, iki şeritli, 7 metre genişliğinde, tek yönlü, bölünmüş, azami hız sınırının 70 km/saat olduğu meskun mahal sınırları içindeki yolda, 1,05 promil alkollü olan sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile Adnan Menderes Bulvarını takiben batı istikametinden doğu istikametine doğru seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek sola yönelip orta refüje ardından elektrik direğine çarpması neticesi sağ ön koltukta oturmakta olan yolcu ...'in ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde,

kaza tespit tutanağında; sürücünün 2918 sayılı KTK'nın 56/a. maddesi uyarınca şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymayarak kusurlu olduğunun belirtildiği, keşfe binaen hazırlanmış dosyada mevcut bilirkişi raporunda; sanık sürücü Veysel'in tam kusurlu olduğunun belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 23/01/2017 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyrettiği, bu şekilde seyri ile olay mahalline geldiğinde ise direksiyon hakimiyetini kaybederek sola yönelip orta refüje ardından elektrik direğine çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği,

Yerel Mahkemece alınan her iki raporunda benzer nitelikte olması ve olay ve oluşa da uygun bulunması nedeniyle bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanığın 70 km/h hız sınırının olduğu mahalde 110-120 km/h hızla süratli bir şekilde seyretmesinden dolayı direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kaza gerçekleştiğinden kazada sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanığın 1,05 promil alkollü olarak ve hızlı bir şekilde araç kullanarak kazaya neden olması nazara alındığında atılı suçu bilinçli taksirle işlediği kanaatine varılarak İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksiri oluşturan tek ihlalin sanığın 105,6 mg/dl etanol alkollü olması suretiyle meydana geldiği ve olay yeri azami hız limitinin 70km/saat olduğu ancak sanığın hız limitinin iki katı hızda seyrettiğine ilişkin tespitin olmadığı gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesinde cezanın üçte birden yarısına kadar arttırılabileceği amir hükmüne rağmen yeterli teşdit nedeni gösterilmeksizin azami oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,