Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5209 K.2025/5679

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan beraatine karar verildiği, kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.07.2019 tarihli kararıyla, "...oluş ve dosya kapsamına uygun görülen 30/07/2013 tarihli trafik bilirkişi raporu, 26/12/2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu,

11/06/2014 tarihli kaza analizi ve bilirkişi eğitmeni raporu ve 22/04/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporlarına göre sanığın tespit edilen sinyalizasyon sistemine göre olay sırasında kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa girdiği ve böylelikle meydana gelen kazada ölen ile eş kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi..." sebebiyle bozulmasına karar verildiği,

bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; savunma hakkında, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın gerekçesini yeterli olmadığına, raporların çelişkili olduğuna, delil değerlendirmesi yapılmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak delil bulumadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 12.08 sıralarında sanık ...'in, idaresindeki kamyonet ile yerleşim yerinde, üç yönlü, ışık kontrollü T kavşak mahallinde, 8,60 m genişliğinde, bölünmüş, tek yönlü, eğimsiz, düz, kuru asfalt kaplama yolda gündüz vakti olay yeri ışıklı kavşağına geldiğinde, seyrine göre solundaki yoldan kavşağa giren ...'ın idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu ...'ın öldüğü olayda, sanık hakkında kırmızı ışık ihlali yapması sebebiyle bilinçli taksir hükümleri uygulanarak, TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, ölen ... ile eş kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine,

yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Alaşehir 1.Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (7) nolu fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,