Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5241 K.2021/9188

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2015 tarihli ve 2015/40 esas, 2015/271 karar sayılı kararının 26/10/2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 28/08/2017 tarihinde TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Kemah Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 14/12/2018 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2019/107 esas, 2020/120 karar sayılı kapsayan dosya incelendi.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahal dışı, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, virajlı, iki yönlü asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde gidiş yönüne göre soldan yoldan çıkarak, önce yol dışındaki telefon direğine, ardından da ağaçlara çarpmasıyla, takla atarak duran otomobilde yolcu Aziz'in ölümüyle sonuçlanan olayda; sanığın dönemeçli yollarda ilerlerken hızını azaltmamaktan tam kusuruyla kazaya sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken,

yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ve CMK'nın 231/7 maddesindeki “Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez.” hükmüne rağmen açıklanması geri bırakılan hükümde verilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.