Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5309 K.2022/709

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2020 tarihli ve 2019/1451 esas, 2020/963 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/01/2021 tarihli ve 2020/186 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesince; sanık hakkında daha önce Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/841 esas, 2015/71 sayılı kararı ile verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "denetim süresi içinde kişi hakkında kasıtlı suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği" düzenlemesi uyarınca, yeniden hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanunun 231/8. maddesi ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın deneme süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi halinde ikinci kez hakkında mezkur Kanunun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinin düzenlendiği,

buna karşın mahkemece sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 89. maddesinde düzenlenen taksirli suç niteliğinde olan taksirle yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği nazara alındığında, itirazın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 22/06/2021 gün ve 94660652-105-06-8663-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 gün ve 2021/84282 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kurulan hükmün hukuki bir sonuç doğurmamasına imkan veren ve bu yönüyle sanık lehine olduğunda şüphe bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği, yaralanma ile sonuçlanan olayda soruşturma aşamasında sanık ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği, yargılama sırasında da sanığın bu konuda bir girişimi, çabasının olmadığı, zararı da gidermediği,

katılanın da şikayetinin devam ettiği nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi koşulunun yerine getirilmediği,

her ne kadar Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/01/2021 tarihli ve 2020/186 değişik iş sayılı kararında, sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasını geriye bırakılmasına karar verildiği şeklindeki hatalı gerekçe ile sanık hakkında taksirle yaralama suçu nedeniyle, Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2020 tarihli ve 2019/1451 esas, 2020/963 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarından olan, "zarar gideriminin" yapılmaması nedeniyle, Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/01/2021 tarihli ve 2020/186 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,