KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/5343 E., 2025/1484 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/2050 Esas., 2018/2114 Karar
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2017/2050 Esas, 2018/2114 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2017 tarihli ve 2016/52 Esas, 2017/20 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca veilen 15.200,00 TL adli para cezasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca verilen 24.300,00 TL adli para cezasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı CMK'nın 286/2-c bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/5343, K. 2025/1484, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama