Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5372 K.2022/7401

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 21.06.2018 tarihli, 2018/1163 Esas, 2018/1927 Karar sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/58 Esas sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 12.12.2016-04.01.2017 tarihleri arasında 23 gün gözaltında, 04.01.2017-09.01.2018 tarihleri arasında 370 gün tutukluğu kaldığı, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın hükümlerine tabi olduğu,

Davacının dava dilekçesiyle haksız ve hukuka aykırı şekilde gözaltına alınıp tutuklandığını, süreçte tutuklanmasına itiraz etmesi üzerine kararı inceleyen merciilerin matbu cümlelerle tutukluluk halinin devamına karar verdiğini, kararın yeterli gerekçeye sahip olmadığından bahisle haksız ve gerekçesiz olarak tutuklu kaldığı süre bakımından 100.000 TL maddi,

100.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada yerel mahkemece dava dilekçesindeki talepleri ile ilgili olarak İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/58 esas sayılı dava dosyasının derdest olup, yargılamanın devam ettiği, tazminat isteme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından açılan davanın reddine hükmedilmesi üzerine davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda vekalet ücretinin 845 TL şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde ,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde. “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmıştır.

Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir.

5271 sayılı CMK'nın 141/1-a. maddesinde kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilen kişilerin tazminat isteminde bulunabileceğinin belirtildiği, tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasında davacının kanuna aykırı şekilde tutuklandığı nedenine dayanan tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığı anlaşılmakla;

bu kapsamda davacının talebinin CMK'nın 141/1-a bendi kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile davacı hakkındaki ceza davasının derdest olması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 21.06.2018 tarihli, 2018/1163 Esas, 2018/1927 Karar sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA;