Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5488 K.2025/1189

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/6. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4,53/6. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığına, kazada yakın akrabalarını kaybettiğine, TCK 22/6 uyarınca ceza verilmesine gerek olmadığına, sanığın kazada ölen teyzesi ve teyzesinin kızıyla yakın aile bağları olduğuna, sanığın da kazadan dolayı psikolojik ve fiziksel olarak etkilendiğine, derin üzüntüsünün etkilerini üzerinden atamadığına, sanık açısından kişisel ve ailevi mağduriyet oluşturmadığına ilişkin gerekçe ve sanık aleyhine kurulan hükmün yasaya ve hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

31/03/2017 günü sanığın, teyzesi ...'ı Afyonkarahisar'daki hastaneye kontrol amaçlı götürmek üzere, teyzesinin kızları ... ve ... ile birlikte sabah erken saatlerde yola çıktıkları, saat 08.35 sıralarında meskun mahal dışında gündüz vakti sisli havada sanığın idaresindeki otomobil ile bölünmüş karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde aracının sağ ön kısımlarıyla seyrine göre yolun sağındaki benzin istasyonundan yola çıkış yaparak seyre geçen sürücü ... idaresindeki çekiciye takılı yarı römorkun sol arka kısımlarına çarpması neticesinde ... ve ...'ın öldüğü,

Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunda sanığın asli kusurlu, çekici sürücüsünün ise kusursuz olduğunun mütalaa edildiği, bu raporun olayın gerçekleşme şekli ve dosya kapsamındaki bilgilerle uyumlu olduğu ve bu şekilde sanığın üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu işlediği sabit olmuş ise de ölen ...'ın sanığın teyzesi, ...'ın ise sanığın teyzesinin kızı olduğu, taraflar arasında yakın akrabalığın bulunduğu, bu kapsamda sanığın teyzesi olan ...'yi onun ve ailesinin talebi üzerine doktora götürürken suça konu olayın meydana geldiği,

meydana gelen bu olay sebebiyle sanığın zaten yeterince acı ve elem duyduğu anlaşıldığından TCK'nın 22/6 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık ...'un taksirli hareketi sonucu ölen ...'ın teyzesi, ...'ın ise teyzesinin kızı olup, somut olayda meydana gelen neticenin sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezaya hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmadığı, bu nedenle TCK'nın 22/6 maddesindeki şartların bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında E ve F sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu,

sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle F sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümünde yer alan "F" ibarelerinin çıkarılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,