Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5534 K.2022/4629

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/252 Esas – 2016/15 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının görevi yaptırmamak için direnme suçundan 27/11/2005 – 27/01/2006 tarihleri arasında 61 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18/02/2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece maddi tazminatın reddine, 3.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiz ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, sanığın (davacı) tutuklu kaldığı sürenin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2010 tarih, 2010/1866 D.İş sayılı kararı ile 2006/346-2007/265 E-K sayılı ek kararı ile mahsup edildiğinin bildirilmiş olduğunun görülmesi karşısında;

davacı hakkında makul miktar tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 12,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, mahkemenin görüşünün dosya kapsamına ve dairemizin içtihatlarına uygun olduğu değerlendirildiğinden tebliğnamede bu hususla ilgili bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.