Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/569 K.2023/2690

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2014/470 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Verilen kararın yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiğine,

Diğer temyiz sebeplerine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, mahkememizce yapılan keşif neticesinde düzenlenen bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere kaya kütlesinde kopma olan bölge müşterek sınır olduğundan, 5692 ve 5693 parsel malikleri tarafından, gerekli kurumların uygun görüşünün alınması şartı ile güvenlik önlemleri alınarak,

çevre yapılara zarar verilmeden, mesnetsiz duvarın yıkılıp gerekli görülen bölgeye istinat duvarı yapılması gerektiğinden söz bahsedildiği ve bu rapor doğrultusunda sanık tarafından söz konusu duvarın yıkılarak kendi parseli doğrultusunda yeniden örüldüğüne ilişkin Ortahisar Belediyesi tarafından düzenlenen 13.02.2014 tarihli tutanak bulunduğu, sanığın ise aşamalardaki savunmaları ile yıkık ve viran bir halde bulunan duvarın insanlar için tehlike yarattığını bu nedenle söz konusu duvarı yaptığını beyan etmesi karşısında sanığın suç kastından söz edilemeyeceği kanaatine varıldığından sanığın beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

2-SANIK SAVUNMASINDA: "Dava konusu taşınmaz bana aittir.İddianamede bahsedilen 1 metre yüksekliğinde 2 metre genişliğindeki duvarı geriye çektim şu an suça konu herhangi bir duvar mevcut değildir. Suça konu duvar örüldükten sonra belediyede çalışan arkadaşların durumu bana bildirmesi üzerine suç olduğunu öğrendim ve bunun üzerine gerekli müdahaleyi yaptım başkaca söyleyeceğim bir şey yoktur, .Öncelikle beraatimi talep ederim. Mahkeme aksi kanaatte ise hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ederim." demiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Ortahisar Belediye Başkanlığı tarafından sanığa gönderilen yazı 19.08.2013 tarihli yazı ile 29 pafta 5992 nolu parsel ile 5693 nolu parsellerin müşterek sınırlarında meydana gelen kaya kütlesinde kopmanın yerinde tespit edilerek öneriler belirtiliği, bu kapsamda gerekli tedbirler alınması ve uygulamaların ivedililikle yapılması hususunda bilgi verildiği,

sanığın savunmasında doğal afetler neticesinde yıkılan duvarın çevreye tehlike verdiğini suça konu alandan geçen vatandaşlara zarar vermemesi amacıyla kendi sınırından duvar çektiğini beyan ettiği, tüm bu hususlar değerlendirildiğinde sanığın Ortahisar Belediye Başkanlığı tarafından kendisine yapılan bilgilendirme neticesinde suça konu alanın çevreye zarar vermemesi amacıyla söz konusu duvarı yaptığı, suçun manevi unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin,11.03.2016 tarihli ve 2014/470 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,