Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5912 K.2022/3670

2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK’nın 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2011 tarihli ve 2009/110 esas, 2011/1762 karar sayılı kararının 24/11/2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 10/08/2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Nizip 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2014 tarih 2013/352 E. - 2014/87 K. sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 25/05/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2016 tarihli ve 2015/581 E. - 2016/148 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

18/03/2011 tarihli celsede, suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün davaya katılmasına karar verildiği halde, yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar katılan kuruma tebliğ edilmediğinden,

24/10/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlemin 13/02/2009 tarihli savunması olup, 24/10/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 04/04/2016 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 67. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, sanığın 13/02/2009 tarihli savunması olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,

üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE.