Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5917 K.2025/9234

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce verilip Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesine göre hükmün tefhiminden itibaren bir hafta olmasına rağmen sanığa 03.11.2020 tarihinde tefhim olunan hükmün kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin hükmün tefhim edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde başlayacağı belirtilerek sanığın

yanıltılması nedeniyle sanık tarafından 16.11.2020 tarihli süre tutum dilekçesi ile yapılan temyiz isteğinin kanunî süre içinde olduğu da göz önünde bulundurulduğunda, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1-2 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ilişkin 26.03.2015 tarihli kararına yönelik sanığın ve katılanın temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 10.10.2018 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hakkında verilen mahkûmiyet kararını temyiz etme iradesi içeren süre tutum dilekçesi ile temyiz isteğinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın, sahibi olduğu ... Tv adlı haber sitesinde 20.10.2014 tarihinde yayımlanan “Binbaşıyı Yakan Çapkınlık Görüntüleri” başlıklı haber ile katılanın özel hayatına ilişkin görüntülerini hukuka aykırı olarak ifşa ettiği kabul edilip, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesindeki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Bozmadan sonra yapılan yargılamanın 03.11.2020 tarihli son oturumunda Cumhuriyet savcısına esas hakkındaki mütalaasını açıklamak üzere söz verilmiş ise de Cumhuriyet savcısı tarafından serdedilen.

"Dosya kapsamına göre Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 10/12/2018 tarihli 2017/7400 esas ve 2018/9464 karar numaralı bozma ilamına uygun olarak dosyanın ele alınarak tekrar karar verilmesi kamu adına talep ve mütalaa olunur." biçimindeki düşüncenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2025 tarihli ve 2024/8-149 Esas, 2025/219 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığa isnat edilen maddi vakıayı, bu vakıanın hukuki nitelendirmesini ve nitelendirmeyle ilgili kanun maddelerini açık ve anlaşılır biçimde göstermemesi nedeniyle usule uygun, geçerli ve yeterli esas hakkında mütalaa olarak kabul edilmesi mümkün bulunmadığından,

5271 sayılı CMK'nın 33... /1. maddelerine aykırı şekilde Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşü usulüne uygun olarak alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de:

Dosyada mevcut adli sicil ve arşiv kaydına ilişkin 05.01.2015 tarihli belgede yer alan sanık hakkında ...

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.02.2010 tarihli ve 2008/492 Esas, 2010/81 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olması ve hükümden önce 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması

karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında bahsedilen ilâm esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken,

sanığa ait güncel adli sicil kaydındaki temyiz incelemesine konu suç tarihinden sonra kesinleşen ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacak nitelikte olan ilâmdan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,