Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6050 K.2024/1234

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1,74/1.2. cümle 5237 sayılı TCK'nın 62, 51, 53, 54 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 1ay 10 gün hapis ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmemesi gerektiğine ve re'sen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay yeri inceleme, görgü tespit ve muhafaza altına alma tutanağına göre.

28.01.2015 günü saat 14:45 sıralarında Nevşehir ili Gülşehir ilçesi Gökçetoprak köyünde icra edilen önleyici kolluk devriyesi esnasında yer altı şehri ve kiliseye giden yolda 50 AS 511 plakalı kırmızı renkli Hyundai marka aracın park halinde durduğunun görülmesi üzerine kolluk görevlilerince olay yerine gidilerek çevrenin kontrol edildiği, bu sırada sanık ... ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanıkların geldiği,

ilgili kolluk görevlilerince şahısların geldiği yön kontrol edildiği sırada kaya altında gizlenmiş çamurlu vaziyette kazma ile kürekler bulunduğu ve yakınında bulunan başka bir kaya üzerinde yiyecek ve içecek malzemeleri, ile dolu ve boş bira şişelerinin bulunduğu, kayanın alt tarafında 50 cm derinliğinde yeni kazılmış kazı çukurunun tespit edildiği, anlaşılmıştır.

Müze Müdürlüğünün 10.02.2015 tarihli raporunda 30.01.2015 günü kaçak kazı yapıldığına ilişkin ihbar üzerine ilgili jandarma görevlileri ile kazı alanında yapılan incelemeler neticesinde kazı çukurunun derinliğinin 40 cm olarak tespit edildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 27.05.2016 havale tarihli arkeolog- sanat tarihçisi bilirkişi raporuna göre kazı derinliğinin 40 cm derinliğinde olduğu, kazı yapılan yerin sit alanında kalmadığı ve etrafında taşınır veya taşınmaz kültür varlığına rastlanmadığının belirtildiği, 24.05.2016 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna göre kazı alanının Gökçepark köyü 154 ada 31 numaralı mera vasıflı parselin içinde kaldığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında suçlamaya konu yere içki içmek için gittiklerini, kazılmış çukuru görünce merak edip araçtaki kazma ve küreği aldıklarını ancak kazı yapmadıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, sanığın haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli yerlerden olmayan alanda kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığı dosya kapsamında mevcut tüm tutanaklar ve bilirkişi raporları ile sabit görülerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kazı çukurunun derinliğinin olay yeri inceleme, görgü tespit ve muhafaza altına alma tutanağına göre kolluk tarafından yapılan ilk tespitte 50 cm olarak belirtildiği, Müze Müdürlüğünce 30.01.2015 tarihinde alınan ihbar üzerine yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 10.02.2015 tarihli rapor ile mahkemesince icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 27.05.2016 havale tarihli arkeolog-sanat tarihçisi bilirkişi raporuna göre ise kazı derinliğinin 40 cm olduğunun belirtilmesi karşısında, kazı çukurunun 40 cm derinliği aşıp aşmadığına dair tereddüt oluştuğu dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,