KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/6237 E., 2023/2553 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/3659 E., 2019/356 K.
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Ret, Bozma
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2018/3659 Esas, 2019/356 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 17.05.2017 – 23.05.2017 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kalan davacının 5.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat talebinin reddine ve 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın 280,80 TL şeklinde değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esasta ret kararı verilmesi nedeniyle reddedilen toplam 53.719,2 TLnin hükmün davacı açısından kesin olduğu görülmüştür.
B.Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline 25.03.2019 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından, davalı vekilinin sunduğu 27.03.2019 tarihli dilekçesinin katılma yoluyla temyiz niteliğinde olduğu; katılma yoluyla yapılan temyizin davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz talebi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, hükmün davacı taraf bakımından kesin olması nedeniyle katılma yoluyla yapılan temyizin de davalı vekiline temyiz hakkı kazandırmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/6237, K. 2023/2553, 5 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama