Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/633 K.2021/6082

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106 maddesinin ve TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 09:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki traktör ve arkasına takılı iki adet römork ile meskun mahalde, iki yönlü, 2 şeritli yolda seyir halindeyken sola dönüş için manevra yaptığı esnada karşı istikametten seyreden katılan ...’ün sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpıştıkları, kaza nedeniyle katılan ve aracında yolcu olarak bulunun 3 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, 4 kişinin nitelikli şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli, katılan ...’ün tali kusurlu, olduğunun tespit edildiği olayda;