Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6335 K.2025/2091

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 19.10.2018 tarihli ve 2018/406 Esas, 2018/2069 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/111 Esas, 2017/495 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddesi uyarınca kurulan "3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına" mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesine ilişkin hükümdeki "2 yıl" ibaresinin "1 yıl" olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyizinin mümkün olmaması karşısında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 28.03.2019 tarihli ve 2018/406 Esas, 2018/2069 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,